Ziya Osman Saba,
(D. 30 Mart 1910, İstanbul - Ö. 29 Ocak 1957, İstanbul),
Cumhuriyet dönemi şair ve yazarı.
Yedi Meşaleciler Hareketi'nin kurucularındandır. Şair olarak ün kazanan edebiyatçı, küçük hikaye türünde de eserler verdi.30 Mart 1910 tarihinde İstanbul'da doğdu. Ziya Osman, dokuz yaşında yatılı öğrenci olarak Galatasaray Lisesi'ne kayıt oldu. 1931 yılında mezun oldu.
Galatasaray Lisesinde okurken şiir yazmaya başladı. İlk şiiri 1927 yılında Servet-i Fünun dergisinde yayımlandı. Saba, Yaşar Nabi Nayır vasıtasıyla katıldığı Yedi Meşale grubunun en genç üyesi oldu. Liseden sınıf arkadaşı olan Cahit Sıtkı Tarancı ile Saba'nın dostluğu, Türk edebiyatına Ziya'ya Mektuplar'ı kazandırdı. Ziya Osman Saba, ilk dönemlerde hece vezniyle şiirler yazıp, nazım biçimi olarak da sone ve üçlükleri kullanırken, sonradan yeni akımların da ortaya çıkmasıyla, serbest şiirler kaleme aldı. Ziya Saba, Yedi Meşale'nin şiir anlayışını yaşamının sonuna dek sürdüren tek şair oldu.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinden 1936 yılında mezun oldu. Cumhuriyet gazetesi muhasebe servisinde çalıştı. Mezun olduktan sonra İstanbul'da vatani görevini yapmak üzere askere gitti. Saba, döndükten sonra 1938 yılında girdiği Emlak Bankası’nda 5 yıl çalıştı. Askere yeniden çağrıldı. Askerlik sonrası 1944 yılında bankadaki görevine döndü. Sonra Ankara'ya tayini çıkınca istifa ederek İstanbul'a geldi. 1945 yılında Milli Eğitim Basımevinde düzeltmen olarak çalışmaya başladı. 1950 yılında ilk kalp krizini geçirdi. Ancak İstanbul, Kadıköy'de 29 Ocak 1957 yılında ikinci kalp kriziyle öldü.
Eserleri
Şiir:
Sebil ve Güvercinler,
Geçen Zaman,
Nefes Almak,
Bıraktığım İstanbul.
Hikaye:
Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi,
Değişen İstanbul.
Deneme:
Konuşanlar Bir Hüzünle Sesinde.
Goncourt Kardeşler'den roman çevirileri de yaptı.
