Çatallı ağaç,
Dabakçılıkta kullanılan çatal ağaç.
Niğde - Bor yöresinde verilen ad.
Geleneksel deri işleme sanatı olan dabakçılıkta (tabakhanelerde) kullanılan çatal ağaç. İşçilerin ellerini kimyasal solüsyonlara doğrudan ve sürekli sokmasını önleyerek kaldıraç / uzantı görevi görür.
Ham derilerin kireçlik veya tabaklama teknelerinde; sile (havuzlarda) hareket ettirilmesi, ters yüz edilmesi, sıvının içine batırılması ya da havuzdan çıkarılması için kullanılan, ucunda çatallı (iki kollu) bir tutma yeri veya ucu bulunan uzun ahşap sopaya/araç anlamına gelir.
Havuzlardaki yoğun sıvı içinde ağırlaşan ve üst üste yığılan derilerin düzenli yıkanmasını veya ilacı/kireci eşit almasını sağlar.
Dabakçılık (deri işleme) zanaatı:
Geleneksel dabakçılık, son derece meşakkatli ve her biri özel aletler gerektiren aşamalardan oluşur. Derinin sert, dayanıksız bir hayvansal posttan, yumuşak ve bozulmaz bir mamule dönüşme serüveninde kullanılan en önemli geleneksel aletler ve işleme aşamaları şunlardır:
Tabakhanelerde kullanılan ekipmanlar:
Kavele (Kavele Bıçağı):
Derinin et ve yağ tabakalarını kazımak ya da kireçlikten çıkan derinin tüylerini sıyırmak için kullanılan, iki ucu saplı, hafif kavisli ve oldukça keskin özel bir bıçaktır.
Kütük (Dabak Kütüğü):
Üzerinde kavele bıçağı ile çalışma yapılan, genellikle yarım silindir şeklinde, eğimli ve pürüzsüz ahşap tezgahtır. İşçi deriyi bu kütüğün üzerine gererek kazıma yapar.
Mermer Tezgah:
Derinin gerilmesi, kurutulması, ilaçlanması veya el ile boyanması işlemlerinin yapıldığı pürüzsüz, soğuk ve dayanıklı taş masalardır.
Bellur (Cam Merdane):
Boyanan ve zeytinyağı ile beslenen derinin yüzeyini düzleştirmek, parlatmak ve gözeneklerini sıkılaştırmak için el ile deri üzerinde gezdirilen kalın cam silindirdir.
Sile / Havuz:
Dabakların deri ıslatmak amacıyla kullandıkları beton havuz. İçine manda derisi atılan, havuz, dericilik çukuru. Derilerin işlenmesi için yatırılan harç kuyusu. Kireçleme, kireç giderme ve tabaklama sularının (özellikle palamut, meşe palamudu şerbetinin) tutulduğu derin kuyu veya havuzlardır.
Deri İşleme Aşamaları:
(Geleneksel Yöntem)
Hayvandan alınan yaş postun nihai deriye dönüşmesi temel olarak üç ana faza ayrılır:
1. Hazırlık (Islatma ve Kireçleme)Islatma:
Tuzlanarak saklanan kuru postlar havuzlarda yıkanarak eski doğal nemine ve yumuşaklığına kavuşturulur. Deri, kireçli suya yatırılarak kıl köklerinin gevşemesi sağlanır. Süre sonunda tüyler kavele ile kütük üzerinde kazınarak temizlenir. Derinin iç yüzeyinde kalan et, yağ ve doku artıkları kavele bıçağı ile tamamen sıyrılıp atılır.
2. Tabaklama (Sepileme), Kireç Giderme ve Sileleme:
Derideki sert kireç kalıntılarını çözmek için geleneksel olarak güvercin veya köpek gübresi (sakat) içeren sile havuzlarına basım yapılır. Bu işlem deriyi gözenekli ve yumuşak hale getirir. Tabaklama (Tanenleme): Derinin çürümesini önleyen asıl aşamadır. Bitkisel tabaklamada meşe palamudu, palamut hülasası veya ağaç kabuklarından hazırlanan bitkisel şerbet dolu kuyularda deriler günlerce bekletilir ve çatal ağaçlarla sürekli altüst edilir.
3. Bitiriş (Perdah ve Boyama) Kurutma ve Yağlama:
Tabaklanan deriler kurutulur ve esneklik kazanması için bezir ya da zeytinyağı ile yağlanır. Tamamen doğal veya zaç ruhu gibi sabitleyiciler eklenen boyalarla mermer tezgahlarda el ile renklendirilir. Cam merdanelerle (bellur) baskı uygulanarak derinin pürüzsüzleşmesi ve satışa hazır parıltılı bir görünüm kazanması sağlanır.